تمام ان چه را
که در ذهن مي پنداشتيد
چه اسان شکستند و
فرو ريخته اند

کاخ روز ها
و ارزوهاي شما

روي ويرانه ي تنهائي تان
توفان چه سخت و سهمگين بود
وعصر
چه دلگير

تمام ان چه را که پرستيديد
و تمام ان چه را که پرسيديد.

و من چقدر تنهايم
و اين روز چقدر کوچک
و توفان
چه بسيار بي کس

اسير زمان
اسير زمين.
م. رستمي  22/4/85